خواندن پاییز پرستوی سفید

پاییز پرستوی سفید

پاییز پرستوی سفید


خواندن «پاییز پرستوی سفید» مثل ورود به تاریک خانه ی ظهور عکس است؛ اینجا وآنجا ریسمانی نازک میبینی که عکس های بسیار به آن آویخته شده اند. ریسمان داستان، محو اما استوار، تصاویر بی شمار خرده داستان ها را به هم متصل کرده است . جالب اینجاست که این خرده داستان ها نه تنها درحاشیه قرار نمی‌گیرند بلکه گاهی داستان اصلی را به حاشیه می رانند و سیر داستان را کند می کنند. تصاویری زیبا وپویا که زندگی در آن ها موج می زند.
زیبایی دیگر این اثر صحبت از مضامین ارزشمندی است که اگر با هر قلم دیگری بیان می شدند تنها شعار به نظر می رسیدند ؛ مضامینی مانند نوع دوستی ، طبیعت دوستی و نکوهش فناوری های مدرن که هر گونه انسانیت را می بلعند.
سخن گفتن از زندگی عشایر، که حتی در یکجا نشینی هم بسیار با زندگی شهری متفاوت است، برای خواننده ی شهرنشین بسیار جذاب و خواندنی است. درست همان طور که خاطره ی پرواز پرستو برای قناری خانگی شنیدنی است.
پاییز پرستوی سفید آوازی است شنیدنی از عشق و محبت بی دریغ و بی دلیل که مردم امروز تشنه ی شنیدن اش هستند. تصویری است زیبا از یگانگی وهم بستگی انسان هایی که در اوج غربت آشنای همدیگر اند.
آینه ای تمام عیار شور و شیطنت و شعور نوجوانی است که از آن تنها خاطراتی شیرین برای هر کدام از ما بر جا مانده است…..
این «پاییز» بهار های زیبایی در پیش خواهد داشت .
عطا 🍁🍂🍃

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.